Ana içeriğe geç

Konya Gazeteciler Cemiyetihaberleri... Haberler, son dakika haberleri, yerel en güncel gelişmeler, siyaset, ekonomi, sağlık, eğitim, gündem, spor, teknoloji ve Türkiye geneli tüm özel haberler...Haber Panelim Haber Scripti

Uğur Özteke
Uğur ÖztekeKöşe Yazarı

15 TEMMUZUN CUMHURİYET SAVCILARI

Millet olarak 15 Temmuz’u o ilk akşam ki ruhla anmaya devam ettik.

15 TEMMUZUN CUMHURİYET SAVCILARI

Millet olarak 15 Temmuz’u o ilk akşam ki ruhla anmaya devam ettik. Yalnız anma etkinlikleri programları ilk geceki heyecanla aşkla inançla sürerken belki de bizim gözden kaçırdığımız bazı durumlar vardı, önce konuyu sizlerle paylaşmak istiyorum. İki gün önce gece saat 21:50 sularında telefonum çalıyordu. Telefon Ankara’dan bir paşamızdan bir tüm generalden geliyordu. Hemen heyecanla “Alo buyurun efendim” dedim. Komutanımız “Nasılsın Uğur abi” dedikten sonra “Programları izliyor musun?” diyerek hemen konuya girdi anlamamıştım “Efendim hangi program anlamadım?” deyince biraz da sert bir ses tonu ile devam etti “Uğur abi Konya’daki programdan bahsediyorum televizyondan izliyorum sen neredesin?” Ben yine hiçbir şey anlamadan “Ben Konya’da değilim efendim” deyince “Uğur abi Konya programını televizyondan izliyorum şu ana kadar yapılan konuşmalarda o İblis’in ismi hiç geçmedi Niye? Geberdi diye mi?” Ben tekrar durumu toparlamayı anlamaya çalışıyordum ve “Efendim ben Konya’da değilim ama eğer sizin dediğiniz gibiyse Konya’daki arkadaşlara bir sorayım” dedim ve telefonu kapattık Hemen Konya’yı aradım o anda tören alanında bulunan resmi görevli bürokrat bir dostumu aradım Durumu kibarca aktarmaya çalıştım O da şaşırmıştı önce” ismi geçti abi” dedi daha sonra çok yoğunuz görev alanındayız günün ilk saatlerinde de burada olacağız daha sonra öğreneyim size bildireyim dedi. Ben Türk Cumhuriyeti tarihine o gecenin kahramanları olarak ismi bizzat geçen komutanımızın bu hassasiyetine yürekten inanıyorum. Ama dediği gibi olduğuna da inanmak istemiyorum kısa sürede bu işi öğrenip hem komutana bilgi vereceğim hem de sizlerle paylaşacağım. 15 TEMMUZ’UN KAHRAMAN CUMHURİYET SAVCILARINI UNUTMAMAK LAZIM Tarih bir kez daha şahittir ki; milletlerin kaderi, zor zamanlarda ayağa kalkanların yüreğiyle yeniden yazılır. 15 Temmuz 2016 gecesi, milletin iradesine kasteden karanlık bir örgüt, devletin kalbine hançer saplamak isterken; O hançerin ucu önce hukuka, düşünce ve inanç özgürlüğüne, vatanın bütünlüğüne, cumhuriyete, nihayetinde milletin varlığına yönelmişti. İşte o gece, bazıları uçaklara, tanklara, hain emirlere sığındı. Ama bir avuç yiğit hukukçu, bir avuç yürekli hâkim ve savcı, Hakimevi’nde, sadece meslek onurunu değil, bir milletin geleceğini, bir devletin bekasını ve bir rejimin temelini savunmak için toplandı. HSYK’nın cesur üyeleri, Adalet Bakanlığının yüksek yöneticileri, görevlerini sadece bir unvan değil, bir millet emaneti gibi taşıyan bu insanlar, o gece yargı camiasına güç ve umut aşılayan bir irade ortaya koydular.       O gece tüm yargı camiasına verilen mesaj tüm memlekete dönük bir diriliş çağrısıydı: “Cumhuriyet, iradedir Hukuk, milletin sesidir Devlet, hakka yaslanır; Hainlere değil!” Ve mesaj devam ediyordu: Yargı teslim alınamaz Hukuk eğilip bükülemez! Milletin iradesi namustur, çiğnetilemez Tüm yargı teşkilatı cübbelerini tanklara karşı giydi. Kalemlerini silah gibi kuşandı. Susturulmak istenen vicdanı haykırarak dile getirdiler: “Biz bu vatanın yargıçlarıyız Biz bu milletin hizmetkârıyız Biz Atatürk’ün emanetine sadığız” Zira bilirlerdi ki, hür düşünce sustuğunda, adalet ölür. İnanç özgürlüğü bastırıldığında, hakikat çürür. Cumhuriyet savunulmadığında, esaret gelir. Vatan savunulmadığında parçalanır. O gece, demokrasinin en ön safında, tüm yargı teşkilatı bir hukuk neferi gibi, devletin son kalesi olan adaleti savundular. Ve bu mücadele, sadece bir gecenin meselesi değildi. Bu, bin yıllık bir devlet aklının, bin yıllık bir millet iradesinin dirilişiydi. Bugün hâlâ dimdik ayakta duran Türkiye Cumhuriyeti varsa; Bu, o gece korkmadan ayağa kalkan milleti ile bir olan, demokrasiyi, millet iradesini savunan yürekli hukukçular sayesindedir. Çünkü onlar, sadece darbeye değil, karanlığa, ihanete, zillete ve köleliğe karşı direndiler. Ve o gece bir kez daha tarihe yazıldı: “Milletin hâkimi susmaz” “Hukuk, hainlere geçit vermez” “Cumhuriyet, Türk Hakim ve Cumhuriyet Savcılarının vicdanında ebedidir…” BU DERİN MEVZULARDAN KENDİ KÜÇÜK DÜNYAMIZA DÖNELİM Şehir olarak ülke olarak dünyanın neresinde olursa olsun Türk insanı olarak 15 Temmuz’u bir kez daha böyle yaşarken diğer yandan da hayat tüm hızıyla acımasız bir şekilde devam ediyor değil mi Gelin o zaman kendi küçük dünyamıza dönelim Bu şehrin hep en büyük sorunu şehir içi trafik deriz ya.. Ve bu sorunu da inanın polisin yazacağı ceza belediyelerin yapacağı yollarla yok şöyle geçit yok böyle kavşakla çözemeyeceğimizi önce anlamalıyız. Bizler ister sürücü ister yaya olalım Yolda kaldırımda sinirlenmek istemiyorsak kargaşanın oluşmasına sebebiyet vermek istemiyorsak önce insan olmalı kurallara kendimiz uyumalıyız TRAFİK SAYGIDIR TRAFİK İNSANLIKTIR TRAFİK KUL HAKKIDIR Önce bunu bilmeliyiz beynimize yazmalıyız İşte şu bizim meşhur İhsaniye kavşağında yeni bir tıkanıklık Orduevi tarafından Adalhan kavşağına gelmek istiyoruz Ama trafik bir türlü ilerlemiyor Direksiyonda da olsak güneş insanın beynini oymuş durumda İlerledikçe gördüğünü ben de görmeye başladım Herkes uyanık sürücü olmuş Herkes bir aracın önüne haksız yere geçmeyi uyanıklık olarak kabul etmiş Bu yol üç şerit Soldaki iki şerit ileriye doğru ilerlemek için sağdaki şerit ise Adalhan kavşağına gitmek isteyen sürücüler için Ama işte hiç de öyle olmuyor Sağ şeritte yayalara da yol verildiği için yavaş ilerliyoruz ya Memlekette de uyanık bir değil iki değil üç değil ya Sol şeritten geliyorlar sözüm ona sinyal verip sağa geçiyorlar

Durum böyle olunca da şerit tıkanmış durumda orduevi kavşağında yeşil yandığı halde ilerleme şansınız yok Ve ilk başta aklımıza gelen kaza filan da yok Sadece sözüm ona uyanıklar bir aracın iki aracın önüne geçmeyi kar saymışlar trafiğin içine ediyorlar Kısaca ve özetle bizdeki tek sıkıntı bu Evet daha geniş yollar daha geniş bulvarlar Işıksız alt ve üst geçitler elbette modern büyükşehirlerde olmalı Ama nerede ne yaparsanız yapın nerede olursanız olun önce insan olmalıyız SADECE DESİNLER DEMEK İÇİN BAŞHEKİM VE DİLENCİ Başhekim anlatıyor: “Hastaneden çıktım. Arabama doğru yürüyorum… Biraz ileride baktım, biri dileniyor. ‘Sadaka vereyim, dedim. Aklımdan 10 lira geçti. Cüzdanımı çıkarttım, içinden 10 lira aldım. Oraya doğru yürürken bizim güvenlik görevlisi hızla dilenciye yaklaştı. Cebinden 50 lira çıkarttı, verdi. Niyet ettiğim sadaka 10 liracık. Güvenlik görevlisi bana selam verdi. Dilenci de orada, bakıyor. Bir güvenlik görevlisinin 50 lira verdiği dilenciye, koskoca başhekim 10 lira verecek… Güvenlik görevlisi de bunu görecek! Olur şey değil tabii! Bu duygu ve düşüncelerle, tekrar cüzdanımı çıkarttım. İki adet 200 lira var, bir de 10 lira… Biraz evvelki 10’luğun yanına bir 10’luk daha ekledim. 20 lirayı verdim. Güvenlik görevlisi 50, ben 20. Cüzdanda 50 lira olsaydı, 60’a tamamlayacak, böylece 50’yi geçmiş, itibarı da kurtarmış olacaktım! Doğrusu, 200 lira verecek halim de yoktu. 20 lira ile vaziyeti idare ettim.” “Eve gittim. Gece bir rüya… Dilenci, bana 10 lirayı geri veriyor! ‘Yok istemem, senin o!” diyorum. “Al şunu!” diyor, kaşlarını çatarak! Güvenlik görevlisi yakında, olan biteni izliyor. Dilencide, bana, İlk 10’luğu sadaka olsun diye verdin, Allah rızası için verdin. İkinci 10’luğu ise senden altta bulunan adamcağıza karşı mahcup olmamak için verdin. Orada Allah rızası yoktu, nefsin vardı!.. Sen 10 liranın sevabını alırsın. Diğer 10’luk bende kalırsa yanarsın!” diyor. Utanıyor, yerin dibine giriyorum. Daha çok da korkuyorum." Başhekim bu rüyadan o kadar etkilenmiş ki… Ertesi gün hastaneye gittiğinde, o dilenciyi aramış. Güvenlik görevlisine o dilenciyi gördüğünde hemen kendisine haber vermesini söylemiş… O dilenciyi daha önce oralarda gören olmamış… O günden sonra da hiç görülmemiş! Başhekim sohbet arkadaşımız diyor ki: “O rüyadan sonra hayatımda çok şey değişti. ‘Desinler diye’ yaptığım ne varsa terk etmeye, Her işimde Allah rızasından başka bir şey istememeye itina gösterdim. Makam mevki, para pul… Bunlar niçin? ‘Desinler diye’ hastalığı sarmış kalbimizi… Namaz çağrısına şöyle bir kulak veriyoruz da… Bir amirimiz aradığında adeta hazır ol da bekliyoruz. Rollerimizin esiri, zincirlerimizin aşığı olmuşuz… Allah rızası için yaptığımızı söylüyoruz ama bir yanımız da hep ‘yaptıklarımız bilinsin’ istiyor. Birisine bir iyilik yapmışsak, bunu içimizde tutamıyor, mutlaka birilerine söyleme ihtiyacı hissediyoruz. Makamlar mevkiler, dünyevi menfaatler için birbirimizi kırmaktan çekinmiyoruz. Kullar tarafından önemsenmek hoşumuza gidiyor, kibirleniyoruz! Neyi, niçin yaptığımız meselesi… Her işimizi Allah rızası için yapmak varken işin içine kul rızasını da katınca “hayrımızın” bereketi gidiyor. Büyük adamların “küçük görülen” insanların tavsiyelerine o kadar ihtiyaçları var ki!.. GÜNÜN OKKALI SÖZÜ Çirkinlik de güzelliği görünüşle değil akıl ile ayırt edebilirsin NE ZAMAN ADAM OLURUZ Abdülhamithan Caddesi’nde traktör sürücüleri sol şeritten gitmediği zaman daha iyi adam oluruz...

Kaynak Linki = https://www.konyapostasi.com.tr/makale/15-temmuzun-cumhuriyet-savcilari-102107 


Okur görüşleri
0 yorum
Yorum yaz
Yorumlar yayın ilkelerine göre incelenir.
Yorumları göster0 yorum
Henüz yorum yapılmamış. İlk Yorumu Siz Yapın