Elbette bugün de Ekim ayının ikinci haftasının ilk yazısında Konya’nın yerel konularına kısa kısa dokunmaya çalışacağız.
Ama hafta sonu düğün dernek toplantı spor derken bir şey dikkatimi çekti.
Genelde bizim yaş gruplarındaki insanlardan orta yaş grubuna kadar herkes gençlerden çocuklardan torunlardan şikayetçi oluyorduk.
Bu şikayetçi grubun belli bir kesimi ise lafı eninde sonuna kendine çevirip
“Biz çocukları böyle yaptık.
Biz çile çektik onlar çekmesin istedik.
Biz aç kaldık onlar aç kalmasın istedik.
Biz çok çalıştık yorulduk onlar yorulmasın istedik”
………………………
Bence her nesil her yaş grubu bir önceki gruptan daha şanslı.
Ben rahmetli babamdan daha şanslı daha iyi bir hayat yaşadım.
Babam rahmetli babasından çok daha rahat bir hayat yaşadı.
Benim oğlum genç yaşında benim 60 yaşımda gördüklerimi gördü daha rahat yaşıyor,
Sağ sağlıklı ve nasip ise benim torunum benim oğlumdan daha şanslı daha rahat yaşayacak.
Dualarımız böyle.
…………….
Peki ama biz neden şikayetçiyiz?
Biz resmen ağzımızla yüksek sesli itiraf edip bağıra bağıra ağlayıp
Anamızın babamızın büyüklerimizin dediklerini zamanında yapmayıp şimdi onları daha iyi anladığımız için pişmanız.
Pişmansınız.
Bunu da şu alıntı yazı ile sizler paylaşmak istiyorum
………………….
Babasının sürekli "şikayetleri" nedeniyle babasının evinde yaşamaktan hoşlanmayan bir evlattım.
Bana her zaman şunu söylerdi:
“Kullanmıyorsanız fanı kapatın”
“Kimsenin olmadığı odada televizyon açık. Kapat şunu!”
"Kapıyı kapatın"
“Bu kadar suyu israf etmeyin”
……………
Babamın beni bu küçük şeylerle rahatsız etmesi hoşuma gitmiyordu.
Bir gün bir iş görüşmesi için davet aldım.
Şöyle düşündüm:
“İşi alır almaz bu kasabayı terk edeceğim.
Bir daha babamın şikâyetini asla dinlemeyeceğim.”
Röportaj için ayrılırken babam bana bazı tavsiyelerde bulundu:
“Size sorulan sorulara çekinmeden cevap verin.
Cevabını bilmiyorsanız bile güvenle konuşun."
……………….
Bana yolculuk için ihtiyacım olandan daha fazla para verdi.
Görüşme yerine geldiğimde kapıda koruma olmadığını fark ettim.
Kapı dışarıya açıktı, muhtemelen geçen ya da girenleri rahatsız ediyordu.
Babamın sözlerini hatırlayarak kapıyı kapattım ve ofise girdim.
Yolun her iki tarafında da güzel çiçekler görebiliyordum ama bahçıvan kapıyı açık bırakmıştı ve hortumdaki su akmaya devam ederek su yola taştı.
Daha sonra tüpü kaldırdım ve ihtiyacı olan diğer bitkilerin yakınına yerleştirdim.
Resepsiyon alanında kimse yoktu ama görüşmenin birinci katta yapılacağını belirten bir tabela vardı.
Yavaş yavaş merdivenleri çıktım, saat sabahın 10'u olmasına rağmen ışıklar hâlâ yanıyordu, muhtemelen önceki geceden kalmaydı.
Sonra babamın sözleri aklıma geldi:
“Neden ışığı kapatmadan odadan çıkıyorsun?”
Artık benim de duyabileceğimi düşündüm.
Bu düşünceden rahatsız olsam da anahtara uzanıp ışığı kapattım.
Yukarıda büyük bir odada sıralarını bekleyen bazı insanlar gördüm.
Oradaki insan sayısına bakınca o işi alma şansım olup olmadığını merak ettim.
Biraz tedirgin bir şekilde koridora girip kapının yanında yer alan “Hoş geldiniz” yazan paspasın üzerine bastığımda ters olduğunu fark ettim.
Sonra biraz sinirlenerek düzelttim.
Alışkanlıkları unutmak zordur.
Ön sıralarda çok sayıda insanın toplanıp beklediğini, arka sıraların ise boş olduğunu ve bu koltuklarda birkaç taraftarın birlikte çalıştığını gördüm.
Babamın sesini tekrar duydum:
“Kimsenin olmadığı alanda taraftarlar neden birbirine bağlı?”
Ben de gereksiz vantilatörleri kapattım ve boş sandalyelerden birine oturdum.
Birçok erkeğin görüşme odasına girdiğini ve hemen başka bir kapıdan çıktığını gördüm.
Dolayısıyla röportaj sırasında ne sorabileceklerini tahmin etmenin bir yolu yoktu.
Sıra bana geldiğinde, görüşmecinin karşısına biraz endişeyle çıktım.
Evraklarını aldı ve bakmadan bana sordu:
“Ne zaman çalışmaya başlayabilirsin?”
………………..
Şöyle düşündüm:
"Bu röportajda sorulan yanıltıcı bir soru mu yoksa işi bana teklif ettikleri doğru mu?"
- “Ne düşünüyorsun?” ,- patron bana sordu.
- Burada kimseye soru sormuyoruz çünkü onlar aracılığıyla birinin yeteneklerini değerlendiremeyeceğimize inanıyoruz.
Yani bizim testimiz kişinin tutumunu değerlendirmektir.
Adayların davranışlarına göre bazı testler yaptık ve hepsini kameralarımız aracılığıyla gözlemledik.
Bugün buraya gelen hiç kimse kapıyı, boruyu, karşılama minderini tamir etmek, vantilatörleri kapatmak veya işe yaramaz bir şekilde çalışan ışıkları kapatmak için bir şey yapmadı.
Bunu yapabilecek tek kişi sendin, bu yüzden bu iş için seni seçmeye karar verdik, dedi bana.
Babamın disiplinli öğretilerinden her zaman rahatsız olmuştum ama o andan sonra anladım ki ilk işime ancak bunun sayesinde kavuşmuşum.
Babama olan kızgınlığım ve kırgınlığım tamamen kaybolmuştu, sonra babamı da işe götürüp eve mutlu dönmeye karar verdim.
,,,,,,,,,,,,,
Anne ve babamızın bize söylediği her şey sadece bizim iyiliğimiz içindi
Beş yaşındayken babamız öğretmenimizdir;
Yirmili yaşlarımızda “kötü adam”, hayatımız boyunca yol göstericimiz.
Anne babanızı hayattayken üzmenin, gidince üzülmenin bir anlamı yok.
Onlara her zaman iyi davranın.
Büyüklerin tecrübenin sesine kulak verin.
,,,,,,,,,,,,,,,,,
SAYIN VALİMİZ
İBRAHİM AKIN
BEYE BİZDE
TEŞEKKÜR EDERİZ
Cumartesi günü bir okurumuz şöyle bir yorum yapmış
“Geçen aylarda unutulmuş Selçuklu İlçe Tarım Müdürlüğü diye haberinizi okumuştum.
Sizin vesile olmanız ile Vali Bey yetkilileri harekete geçirmiş demiştiniz.
Bugün yolum oraya düştü.
Güzel bir binaya yarın taşınıyorlarmış.
Sizin kaleminizin ne kadar etkili olduğunu bir kez daha görmüş oldum.
Şehrimiz adına size ve Vali beye teşekkür ederim.”
…………….
Bu değerli okurumuza konuyu bize de hatırlattığı için teşekkür ederim.

Biz sizden gelen her samimi yorumla ilgilenir yapabileceklerimizi yapmaya çalışırız.
Kimilerini burada yazarız.
Yazamadıklarımızı da birinci muhataplarına bire bir iletiriz.
Yani siz ne kadar bize kızarsanız kızın vicdanen o kadar rahatım ki.
Çünkü en ağır suçlamaları bile birinci muhataplarına iletirim.
Haaa onlar yaparlar yapmazlar ya da yapamazlar.
O da beni aşan konulardır.
Ama hiç kimsenin haklı bir isteğini iddiasını havada ortada bırakmadım bırakmam da
Çünkü hiç kimsenin vebalini ahını alacak durumum yok.
……………….
O zamanda yazmıştım.
Selçuklu İlçe Tarım Müdürlüğü nerede bilmem.
Hala bilmiyorum,
Ama sizlerden gelen bu durumu köşeme taşımıştım
Tam da Sayın valimiz İbrahim Akın Beyin Konya’da göreve başladığı günlerde.
Belki Sayın valimiz bırakın ilçe tarım müdürlüğünün yerini İl Müdürlüğünün yerini dahi bilmiyordu.
Ama hemen konu ile ilgili talimat verdiğini öğrenmiştim.
Daha sonra oranın yetkileri süreyi uzatıyorlardı.
Orayı beğenmediler burayı beğenmediler gibi bilgiler geliyordu.
Biz yapacağımızı yapmıştık.
Şimdi bu değerli okurumuz ile konunun kökten çözülmüş olduğunu bende yeni öğrendim.
Sayın Valimiz İbrahim Akın Beye bizde hassasiyetleri için huzurlarınızda teşekkür ederiz.
VALİLERİN ÖĞRETMENİ
YAŞAR BARIŞIK
KARDEŞİMİ KAYBETTİK
Bu sütunlara taşıdığımız insanlara zaman zaman kızıyorsunuz kiminiz beğeniyor kiminiz sövüyorsunuz.
Ama şunu unutmayın biz köşemize hırsızları katilleri soysuzları taşımıyoruz.
Allah’ta bizi böyle bir felaket ile karşı karşıya getirmesin.
Sadece vefaya inanıyorum.
Bu şehrin bilinen bilinmeyen güzel yürekli insanlarını burada yazarak kendi çapımla onure etmeye çalışıyorum
Bazı insanlarımız için Feritpaşa Mahallesinin muhtarı
Bazıları için Endüstri Meslek Lisesinin emekli öğretmeni yöneticisi
Bazıları için yerel sanatçı
Bazıları için Konya eski fotoğraflarının yaşayan hafızası….
Hepsi biraz biraz evet ama benim 40 yıllık gençlik arkadaşım ruhu güzel yüreği büyük minik cüssesine rağmen Konya için kocaman bir dev olan Yaşar Barışık için Konya ne yaptı?
Hiç kocaman bir hiç.
Cenazesine bile sadece yanılmıyorsam atmadım ise Selçuklu Belediye Başkanı Ahmet Pekyatırmacı ile vekil Hakan Özer ile sevenleri katıldı
Rahmetli Yaşar valiler doktorlar öğretmeler her şeyden önce insan yetiştirdi binlerce insan
Bizim eski Konya valilerimizden Vahdettin Özkan beyinde öğretmeni idi.
Sayın Valimiz her 24 Kasım’da öğretmenini muhtarlık ofisinde ziyaret ederdi

Mekanın cennet olsun koca yürekli Yaşar hocam.
Konya fotoğrafları Sille müziği binlerce insanın sessiz gönül dostu nur içinde yat inşallah
HASAN KILCA
VE MUHİTTİN
ŞENER’E KARATAY
İÇİN TEŞEKKÜRLER
Cuma cumartesi hiç durmaksızın koşuyorduk.
Bir ara Karatay Spor ve Kongre merkezine uğramıştım.
Merkez cıvıl cıvıl idi.
Basketbol voleybol judo boks bütün salonlar dolu yüzlerce sporcu analar babalar dedeler çocukları için içeride dışarda idiler.
Bende o salonlardan birinde bir süre kapıdan Karatay-Mehmet Beğen voleybol maçına bakarken biri seslendi.
Döndüm baktım Muhittin Şener.
20 yıldır AK Parti aracılığı ile Ahmet Sorgun Tahir Akyürek’ten bu yana önce siyaset son zamanlarda da Karatay Belediyespor Kulüp başkanı olarak takip ettiğim Muhittin Başkanda maçı tribünlerde seyrediyor.
Oturduk Muhittin Başkan ile üç set voleybol maçını seyrettik.

Hasan Kılca Başkan Karatay için çok güzel şeyler yapıyor amma spora öyle bir yatırım yapıyor ki görmeyen bilmeyen takip etmeyen anlamaz anlayamaz.
Muhittin Başkandan yeni spor tesislerinden sporda ki hedeflerine kadar Hasan Başkanı dinledim.
Hep söylerim benim hayatımda iki kırmızı çizgi vardır
Eğitim ve spor
Eğitimli ve spor yapan insan en kaliteli insandır.
Buna eğitim ve sanatta diyebilirsiniz.
Bence Karatay’da spora sporculara ve ailelere yapılanları atılan tohumları Hasan Başkan bile fark etmiyor.
Çünkü spor sabır ister.
Ben Cumartesi günü bir daha gördüm ve işittim ki Karatay sporda çok daha büyük patlamalar yapacak.
Karataylı değilim ama bu şehrin insanına böylesine yatırım yapan Hasan Kılca Başkana çok teşekkür ederim.
TÜRSAB’DA İBRAHİM
DURMUŞ DÖNEMİ
Dünyanın bacasız fabrikası turizmde Konya hafta sonunda yeni bir yüz ve yeni bir yönetim ile tanıştı.
TÜRSAB seçimlerinde yeni başkan İbrahim Durmuş ve ekibi 87 oy alırken rakibi Murat Sarıkaya’da 81 oy aldı.

Böylesine olgun ve kafa kafaya geçen bir seçim sürecinde Başkan İbrahim Bey’i de Sayın Murat Sarıkaya’yı da tebrik ederim.
Ben İbrahim Başkan ve ekibi ile Konya turizminin yeni bir ivme ve hız kazanacağına inanıyorum
ŞU SİLLE
ALT GEÇİDİNDEKİ
KONTROLLÜ
GEÇİŞ LAMBASINI
ALLAH RIZASI İÇİN
KALDIRIN
Size bir kez daha dahası yetkililere bir kez daha bir kavşaktan söz etmek istiyorum.
Sille’den geldik.
Uğur Villaları geçtik.
Sille Alt geçidine girdik Kerkük Caddesi kavşağındayız.
Bura yol üç şerit.
Sola dönecekler sol şeride girmeli.
Direk Nalçacı Caddesine çıkacaklar orta şeritte durmalı.
Sağ şeritte de İş merkezlerine gidecekler durmalı.
Böylece en sağ şeritte duranlar kırmızı yeşili beklemeden kontrollü yanıp sönen kırmızı ışıklardan sağa dönüp gidecekler.
Trafik rahatlayacak.
Ama sabah akşam bu yolu kullanan biri olarak yolun en sağ şeridinin aktığını hiç görmedim.
Çünkü biz o kadar akıllı ve zeki (!) bir milletiz ki bir aracın önüne geçmek için bile traf1iğin içine ederiz.
Bakın Cumartesi günü Ambulans ya Ambulans bile en sağ şeritti bekleyenler yolu haksız yere kapatanlar yüzünden bekliyordu

Allah rızası için bir iyilik yapın ya bu kuralsızlığı 24 saat önleyin ya da ışığı iptal edin.
GÜNÜN OKKALI SÖZÜ
Özlemek, ölmekten sadece iki harf fazla
NE ZAMAN ADAM OLURUZ?
Bencillikten biraz kurtulduğumuz zaman daha iyi ADAM oluruz

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir