Ana içeriğe geç

Konya Gazeteciler Cemiyetihaberleri... Haberler, son dakika haberleri, yerel en güncel gelişmeler, siyaset, ekonomi, sağlık, eğitim, gündem, spor, teknoloji ve Türkiye geneli tüm özel haberler...Haber Panelim Haber Scripti

Uğur Özteke
Uğur ÖztekeKöşe Yazarı

KÖY VE KÖYCÜLÜK İLKESİNDE SAYIN BAHÇELİ’NİN SÖZLERİNİ HALA SAKLIYORUM

Dün yine muhteşem bir gündü.

KÖY VE KÖYCÜLÜK İLKESİNDE SAYIN BAHÇELİ’NİN SÖZLERİNİ HALA SAKLIYORUM

Dün yine muhteşem bir gündü. Cenab-ı Allah’ıma şükürler olsun ki saat 16.28 olmuş bilgisayarın karşısına bu satırları yazabilmek için daha yeni geçebiliyordum. Bugün yine farklı konulara değinmeye çalışacağız. Bugün yine şehirden şehrin güzel inanlarından şehir merkezli Türkiye genelindeki konulara uzanmaya çalışacağız. Ana konumuz tarım hayvancılık gibi ülke meselesi olacak. Dedik ya dün inanılmaz güzel insanlarla çok güzel Konya ve memleket meselelerine değindik. Dün günün güzel geçeceği belli idi. Daha evden çıkmamıştım ki çalan telefonun öbür ucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcımız Sayın Ramazan Solmaz Bey vardı. Ramazan Bey’den söz etmeden önce şu iki satırı yazayım. Ben polisten, askerden, savcılardan, maliyecilerden çok korkarım. Çünkü bu sektördeki isimler Türkiye Cumhuriyeti’nin temel direkleridir. Hakimler demedim farkındayım. Bunu şöyle açalım da hakim dostlarımızı da kırmayalım üzmeyelim. Çünkü bana göre hakimler ve savcılar hukukun ana lokomotifleri olsa da hakimler ve savcılar bana göre farklıdır. Çok savcı başsavcı dostum oldu ve halen de var. Hatta ailecek görüştüğüm savcılar ve başsavcılar da var. Ama savcılar özel sohbetlerde bile bir anda değişebilirler. Ruh hallerinden oturuşları değişir. 20 yıl önce filandı. Yine böyle bir durumla karşılaşınca evimde misafir olarak bulunan Başsavcımıza merakla sordum “Abi niye bana böyle soruyorsun? Niye değiştin? Ne yaptım? Yanlış bir şey mi söyledim?” ……….. Tecrübeli hukuk insanı o anı geçiştirdi. Bir süre sonra demez mi? “Abi kusura bakma. Bu durum bize mesleğin verdiği bir psikolojik yapı. O yüzden kusura bakma. Bir anda karşımda bir suçlu ile konuşur gibi oldum. Haklısın” demişti. Ramazan Bey Konya’da iken kendisi ile ilgili hiç güzel ifadeler yazmadım. Niye? Yanlış yorumlanabilirdi. Bana bir zarar vermezdi ama Sayın Ramazan Solmaz Bey’e zarar verebilirdim. Mesela şu anda Konya Cumhuriyet Başsavcımız Sayın Halil İnal Bey de muhteşem bir insan. Hukuk dünyasında görünmeden şov yapmadan reklama kaçmadan şehre ve şehrin insanlarına değer katıyor. Ama kendisi ile ilgili tek cümle burada yazamam. Zaman neyi gösterir onu bilemeyiz. Ama artık Konya’da olmayan Sayın Ramazan Bey’le şimdi abi kardeş gibiyiz. Allah Ramazan Bey’e de Halil Bey’e de tüm savcılarımıza kolaylık versin. Yolları açık olsun. Adalet terazilerini şaşırtmasın Yüce Rabbim. TÜRKİYE’DE, KONYA’DA TARIM VE HAYVANCILIK Dün pek çok güzel insanla saatlerce sohbet ettim ama tarım ve hayvancılığa takıldım. AK Partili, MHP’li çok ama çok başarılı iş insanları, bürokratlar samimi sohbette tarım ve hayvancılığın geriye gittiğini iddia ediyorlardı. Sonra geldim bugüne kadar yazılmış yazıları, açıklamaları sosyal medyaya ve basına düşen konuları okumaya çalıştım. Bakın mesela şu dikkat çekici bir şey değil mi? “Köy ve köylülerimizin varlığı milli varlığımız açısından en ehemmiyetli unsurların başında gelmektedir. Bu kapsamda Milliyetçi Hareket Partisi 14 Mayıs 2023 Seçimleri için 100 söz programının 11. Maddesinde “YÜZ İL, BİN İLÇEDEN OLUŞAN BİR İDARİ SİSTEM OLUŞTURULACAK.” sözünü vermiştir.       Büyükşehir altında ve bütün şehir kapsamında belki ağır olacak ama yok edilen köy ve kasabalarımızın önceki statülerinin geri verilmesi, köy ve kasabalara hizmet edecek bir kamu kurumu oluşturulması belki de köydeki komşuluk ilişkilerinden tutun hayvancılığımıza dünyanın hiçbir yerinde olmayan çıkarsız menfaatsiz karşılıksız insan dayanışmamızdan tarımımıza yeniden kavuşmamıza neden olacaktır diye düşünüyorum. SORUN: Büyükşehir yasası ile belde ve köyler mahalleye dönüşmüş, birçok ilçede ve büyük beldelerde yerelde bulunan belediye hizmeti almaya alışkın halk, mahalle statüsünde aynı hizmeti alamamış ve alamamaktadır. Köy ve beldelere hizmet alışkanlığı/kültürü olmayan ilçe ve Büyükşehir belediyeleri köy/kasabalar nezdinde hizmet ve memnuniyeti sağlayamamaktadır. ÇÖZÜM: Mahalli idareler seçimi kapsamında nüfusu 2000 altı köy, 2000 üzeri belde belediyeleri olarak tekrar belde statüsü verilmesi konusunda bir kanuni düzenlemeye öncülük edilmesi; gerek milli varlığımızın idamesi gerekse partimize teveccüh oluşturması yönüyle ehemmiyet arz etmektedir. Köy, coğrafik yapılanma olarak ülkenin temelini oluşturan en küçük ekonomik yerleşim yeridir. Tarihsel süreçte köy her zaman sosyolojik- kültürel- coğrafik bir değer olarak varlığını korumuştur. 1924 tarihli Köy Kanunu, nüfusu 2000’i aşmayan yerleşim yerlerini köy olarak tanımlamıştır. Yerleşim olarak suyun olduğu bir yeri kendine seçerek dağ, ova ve vadi ayrımı gözetmeksizin var olmaya çalışır. Tarım ve hayvancılık merkezli iş gücü ağırlıklı, farklı yerlerde öne çıkan el sanatları ile adından söz ettiren, efsaneleri ile hayatın merkezini oluşturmaktadır. Köyler, insanlığın toplu yaşamaya başladıklarında oluşturdukları kanaat, paylaşma ve imecenin sembolüdür. 6360 sayılı bütün şehir yasası ile Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde bulunan bazı Büyükşehir ve ilçe belediyeleri teröre açık destek verirken kırsal alanda teröre hizmet ve lojistik destek verdikleri bilinmektedir. Seçilen terör destekçisi belediyelerde sadece kayyum belediye başkanları atamakla sorunları çözemeyiz. Belediye çalışanları belediye başkanının inisiyatifiyle işe alınan insanlar olduğundan halka hizmet yerine bozuk zihniyete hizmet etmektedir. Oysa köylere hizmet eden bir kamu kurumu oluşturulsa çalışanlar merkezi hükümet atamaları ile yapılacağından halka ve Devlete hizmet edecektir. Açılım sürecinin tavizlerinden olan bütün şehir yasasının tekrar gözden geçirilmesi, statüsü geri verilen köylere ve kasabalara hizmet edecek kamu kurumunun oluşturulması Milli savunma açısından da son derece önemli bir konudur.” …………….. Ne olur bu satırları bir daha bir daha okuyun. Sayın Bahçeli ve MHP üst yönetimi Türkiye’nin geleceği açısından tarihi cümleleri tarihi fikirleri kağıda dökmüş ve bunu kamuoyu ile paylaşmış. ………….. Buraya şimdilik bir nokta koyalım ve şöyle bir değerlendirme yapalım mı? KÖYLER NEYDİ? Coğrafik yapılanma olarak ülkenin temelini oluşturan yerleşim yerleriydi Tarihsel süreçte köy her zaman sosyolojik- kültürel- coğrafik bir değer olarak varlığını korumuştu. 1924 tarihli Köy Kanunu, nüfusu 2000’i aşmayan yerleşim yerlerini köy olarak tanımlamıştı. Yerleşim olarak suyun olduğu bir yeri kendine seçerek dağ, ova ve vadi ayrımı gözetmeksizin var olmaya çalışır. Tarım ve hayvancılık merkezli iş gücü ağırlıklı, farklı yerlerde öne çıkan el sanatları ile adından söz ettiren, efsaneleri ile hayatın merkezini oluşturmaktaydı. Köyler, insanlığın toplu yaşamaya başladıklarında oluşturdukları kanaat, paylaşma ve imecenin sembolü olmuştu. ……………. Doğru mu? Günümüzün sosyolojik psikolojik örf ve ananeleri ile ekonomisi ile kültürü ile bir köy yapımız vardı Değil mi? ………… Sonra bu duruma şöyle bir de şuna göz atabilir miyiz? Yerel yönetimler hukukunda önemli değişiklikler yapan 6360 sayılı yasayla Büyükşehir Belediyelerinin sınırları genişletilerek, il sınırlarını kapsar hale getirilmişti. Uygulama 2014 mahalli seçimleriyle birlikte hayata geçti. Bu uygulamanın en önemli sonuçlarından biri köylerin mahalleye dönüşmesi idi. 30 büyükşehirdeki 16 bin 220 köyün mahalleye dönüşmesiyle Türkiye’deki 34 bin 434 olan köy sayısı 18 bin 214 adede inmişti. Bir başka deyişle köylerin yaklaşık %50’si mahalleye dönüştürülmüştü. Köyün mahalleye dönüşmesi, mahalli idarelerin önemli bir unsuru olan köylerin ve köy tüzel kişiliklerinin ortadan kalkması anlamına gelmekteydi. Mahalle olmakla, köy olmak arasında kıyas, gözle görülenden daha fazlaydı. Köy idaresinin gelirleri vardı, malları vardı, çalışanları vardı. Her köyde farklılık gösteren hamam, çamaşırlık, pazar yeri, köy malı zirai makinalar, koruluklar vardı. Yoksullara yardım etmek; sevince, kedere koşmak ise köyün özlenen hasletiydi.  Bütün bu işler ve ihtiyaçlar köyün köylülüğün kabul görmüş organları olan köy ihtiyar heyeti ve köy muhtarlığınca yerine getirilmeye çalışılırdı. Bu ihtiyaçlar kimi zaman köyün kendi kaynaklarıyla kimi zaman da şimdi gözlerin aradığı sarı arabalarıyla köylerin cankurtaranı Köy Hizmetleri sonra İl Özel İdarelerinin katkılarıyla karşılanmaktaydı. Ne oldu şimdi?     Ülkenin çoğunluğunu oluşturan otuz koca koca Büyükşehirlerimizde köylerden yoksun kalmış olduk. Bugün mahalleye dönüşen köyler bütün bu ihtiyaçlarını karşılamak için kimi yerde 20-30 kilometre, kimi yerde 70-80 kilometre uzağındaki İlçe veya Büyükşehir Belediyesinden hizmet bekler hale geldi. Köylerle birlikte elbirliğiyle yapılan işler yani imece ve köye has bir nevi yerel vergi olan ve herkesin ekonomik gücüne göre katıldığı salma da ortadan kalktı. Şunu açıkça belirtelim ki köylere hizmet götürme kültürü ve alışkanlığı olmayan belediyecilik anlayışında gereken ilgi ve çalışma yapılmıyor. İlçe merkezine 80, Büyükşehir’e 220 km olan 500 nüfuslu adı mahalle yerleşim yerine yapılacak yatırımın ekonomikliğini, rantabilitesini hesap edersen illaki hesap tutmayacaktır. Belediye yatırımı anlamında geriye atılacak ve atılıyor da. Köy iken nasıl oluyordu dersek; Ya imece usulü kendi işini yapan köylüler ya da Sosyal Devlet özelliği ile köylere yatırım yapan kurumlar yapılan hizmetin rantabilitesini değil köyde oluşturulacak refahı kamu yararı olarak gözetmekte idi. Peki şimdi ne yapmalıyız: “İNSANIMIZI DOĞDUĞU YERDE DOYURMAK VE MUTLU ETMEK İÇİN SEBEP OLUŞTURMALIYIZ.”     Mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri (başlangıcı belli olmayan eski zamandan beri) bu amaçla kullanılan yerlerdir. 4342 sayılı Mera Kanunu’na göre meraların kullanımı, bakımı, ıslahı ve korunması ağırlıklı olarak, köy yapısına göre tasarlanmıştı. 6360 sayılı yasa kapsamında Köy Tüzel Kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen yerleşim yerlerinde kullanım hakkı ve ihlallerde karmaşa yaşanmaktadır. Ayrıca Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı eskiden köy ve beldelerde kurulabilirken şimdi sadece ilçe merkezlerinde kurulmakta, her köyden mahalleye bekçi görevlendirilemediğinden ekili ve dikili alanların korunmasında sıkıntılar yaşanmaktadır Üretim bölgeleri, ülkenin cephede siperlerinin önemini taşıyan eski köylerimizin, şimdi köy mahallelerimizin siperleri terk etmesi elbette 2014 yılında yürürlüğe giren 6360 sayılı kanunla sınırlı değil. Başka nedeni ne? Yaşamı sürdürecek kadar asli ihtiyaçları gidermeyi kendine felsefe edinen köy yaşam kültürü, yeni çağların tüketim merkezli hayat standardına eklemlenmek istendi. Tüketim çağrılarına icabet etti. Üretimdeki aktörlüğünden tüketici saflarına geçti. Modernleşme yeni emek alanları oluşturdu. Sanayileşme- endüstri iş sahası olarak köye nazaran daha kolay ve ekonomik getiri olarak yüksek bir meblağ oluşturduğu düşüncesi, köylülerin direncini kırdı. Sadece toprak, hayvancılık ve el sanatlarına bağlı emek gibi dar geçim araçları yerine sürekli çeşitlenen alanlara yoğun talep oluştu. Bununla beraber yeni kapital düzen çalıştırılacak ucuz iş gücü için köylülerin şehre gelmesini teşvik etti. Tarımda makineleşmeye paralel olarak, tarımsal faaliyetlerin emeğin azalması yeni nüfus hareketlerini hızlandırdı. Anadolu coğrafyasına kılcal damarlar gibi yayılmış olan köyler artık hızlı nüfus değişimi ile birlikte yok olma noktalarına kadar geldi. Bu nüfus hareketliliği üretimde kalma anlamında Türkiye’nin geleceği açısından kaygı verici bir durumdur. Köylünün yeni hayata adaptasyonu ve getirdiği ve götürdüğü değerler açısından karşılaştırıldığında kaybeden köylerimiz ve köylülerimiz olmuştur. ………….. Belediye Kanunu’nda, Köy Kanunu’nda ve Mera Kanunu’nda bu olumsuzlukları ortadan kaldırılacak yeni düzenlemelere ihtiyaç vardır. MHP bunu yazılı hale getirmişti Köylerimizin itibarı tekrar iade edilip “KÖY TÜZEL KİŞİLİĞİ” tanınmalıdır.  Zaman geçirilmeden bu düzenlemelerin yapılması ülkemizin menfaatine olacaktır. Orda bir köy var uzakta o köy bizim köyümüzdür. Gitmesek de görmesek de o köy, bizim köyümüzdür şarkısını tekrar hep birlikte söylemeliyiz. MHP’nin Sayın Bahçeli’nin gündeme getirmesi halinde Sayın Cumhurbaşkanımızın da yeniden eski hale dönmemize imkan sağlayacağına o kapıyı açacağına inanıyorum.  O gün alınan karar o gün için doğrudur. Ama günümüz Türkiye’sinde bu karar hem köye köylüye hem şehirlere şehirde yaşayanlara başta kimlik bunalımı olmak üzere pek çok zarar verdiğinin yaşanmışlıkları ortadadır. Köy işini çok uzattım. Ama bu işi Türkiye’de hızla yok olmakta olan belki yarın tarım ve hayvancılığa getirebilirim.     GÜNÜN OKKALI SÖZÜ Çok düşünen çok incinir.   NE ZAMAN ADAM OLURUZ? Şükran Mahallesi bölgesinde inşaatların hızla sürdüğü bölgede araçlarımızı uygunsuz park edip çekip gitmediğimiz zaman daha iyi ADAM oluruz.

Kaynak Linki = https://www.konyapostasi.com.tr/makale/koy-ve-koyculuk-ilkesinde-sayin-bahcelinin-sozlerini-hala-sakliyorum-101410

Okur görüşleri
0 yorum
Yorum yaz
Yorumlar yayın ilkelerine göre incelenir.
Yorumları göster0 yorum
Henüz yorum yapılmamış. İlk Yorumu Siz Yapın