Bugün yine kendi küçük dünyamızda sizden gelen fotoğraf ve bilgilerden yaşadıklarımızdan düşündüklerimizden küçük küçük detayları sizlerle samimi bir şekilde paylaşmaya çalışacağız
Ama yine önce şehir merkezinin bir numaralı sorunu olmaya devam eden şehir içi trafiğinde bazı sürücülerin nasıl kural tanımazlığını, böyle bir cesareti insanların nereden nasıl aldığını çözemiyorum
Bir iş adamı dostumuz önce aşağıdaki şu iki fotoğrafı bizimle paylaşıyordu


Ve altına da şu bilgilendirme notunu düşüyordu
“Uğur abi
Burası Demiryolu caddesi
Hazım Uluşahin iş merkezinin arkası
Burada yol ayırımı var
Bu araç sürücüsü ise yoğun trafikte ters yönde girerek bölünmüş yolda ilerliyor
Bu kuralsızlığa kim dur diyecek?
İnan evden çıkıp fabrikaya gidinceye kadar bildiğim bütün duaları okuyorum ama kimin sağımızdan kimin solumuzdan ne yapacağını bilemiyoruz
Nasıl bir önlem alınmalı
Kimseye de bir şey diyecek halimiz kalmadı” diyordu
Evet bence de çevre yolu yapılmadığı müddetçe şehir merkezinde 24 saat her ana caddede ağır tonajlı koca koca kamyonlarla burun buruna ilerliyoruz
Mevcut yollar trafiği sabah ve akşam baş başta olmak üzere belli saatlerde çekmiyor
Bunu herkes biliyor
BU AT BU ARABAYI ÇEKMİYOR
İlgililer sorumlular her köşede her kavşakta her caddede alternatif çalışmalar yapabilmenin gayreti içerisindeler
Her önemli kavşakta neredeyse 24 saat mobil polis ekipleri var
Ama işte biz buyuz fotoğraf kareleri çok net ve açık
Başta moto kuryeler olmak üzere trafikte yaya veya sürücü olalım
“İĞNEYİ KENDİMİZE BATIRDIĞIMIZ ZAMAN” bile bu kafa ile bu iş çözülmez diyorum
SİLLE’DE NASIL
PATLADIK?
Geçen akşam gazeteci dostum ANADOLU’DA BUGÜN gazetesinin kaptanı Erhan Dargecit ile Sille’de buluşalım dedik
Sille girişindeki otoparkta buluştuk araçlarımızdan indik mısırcıların yanından keyifle geçerken sağa tarafta gördüğümüz ilk kafeye girdik
Girdiğimiz salon tamamen sille eşyaları ağırlıklı olmak üzere antika eşyalarla donanmış nostaljik görünümlü taş bir salondu
Limonlu sodalarımızı sularımızı keyifle içip sohbet ediyorduk
İlerideki masada da iki kişi kendi hallerinde sohbet muhabbet halindeydiler
Bir ara yanımızdan bir anne ve baba iki kızı geçti
Bizim servislerimizi de bir hanımefendi yapıyordu
Zaman içerisinde yanımızdan geçen ailenin bir ferdi hanımefendiye seslenerek çarşaf filan dedi
Birden irkildim
Biz kendimizce ilk gördüğümüz kafeye girmiştik kimse bir şey dememiş sodamızı suyumuzu içmiştik
Erhan’da şaşırmıştı
Kafede çarşaf ne demek?
Sağımıza solumuza baktık Erhan da ben de hiçbir şey anlamamıştık
Dayanamadım sazan gibi atladım
Öndeki masada oturan iki kişiye seslendim
“Abi burası otel mi?”
Masadaki beylerden biri döndü ve “EVET” demez mi?
Ben Erhan’a bakıyorum
Erhan bana bakıyordu
Olamazdı(!)
Kalktım iki beyefendinin yanına gittim
“Abi burası nasıl otel?
Burası kafe değil mi?”
Beyefendi son derece kibar bir şekilde
“Burası otel butik Sille Konak otel
Burası da aynı zamanda Konak Cafe”
Olamazdı asla kabul etmiyordum
Benim bu otel kafeden nasıl haberim olamazdı
Benim haberim yok diyelim. Erhan’da bilmiyordu.
Rahmetli annem Silleli
Ben on yıldır Sille Erenköy’de oturuyorum
Her gün ya da günaşırı 8.000 10.000 adım atıp Sille‘ye yürüyüş yapıp geliyorum
Sille’nin pek çok ara sokağını dükkanlarını kim nereyi yönetir hangi ev kimin evi güya hepsini bilirim ama otelden haberim olmamıştı.
Benim haberim yok
Erhan’ın da haberi yok
Üstelik Erhan’ın eşi hanımefendi de Silleli
İkimiz bir anda kapının girişinde oturan iki beyefendinin masasına geçtik
Şoktan nasıl geçtiğimizde farkında değildik
Biz tam şoku atlatmaya çalışırken
Bir abimiz daha geldi ve tam kendi kendimize nasıl patladığımızın farkına yeni yeni vardık

Biz Sille merkezde
400 YILLIK TESCİLLİ BİNA SİLLE KONAK’TA İDİK
Butik otel dört odalı tarihi Sille evindeydik
Buranın sahibi Ahmet Büyükkoyuncu imiş
İşletmeci abimiz Mehmet Kıyı Bey
Hemen benim yanı başımda ve sürekli düştüğüm hal ile dalga geçen Tat köylü mobilyacı Halil Can abi
Testici hediyelik Eşyacı Celalettin Bulut abi Yaşar ustanın oğlu Erhan ve ben
Konuştukça şokumu atamıyor ve Sille konusundaki bu cahilliğimden utanıyordum

Dayanamadım sohbet sırasında Silleli Sille Derneği içinde büyük hizmetleri olan Hikmet Yanartaş abimizi arayıp düştüğüm durumu onunla da paylaştım
Daha sonra Erhan’la çıktık biraz adımladık
Yağmur atıştırıyordu bir butik otel gerçekten Sille için muhteşem bir şeydi
Sohbet sırasında öğrendik bir telefon geldi yabancı bir şehirden burada kalabilmek için oda ayırtıyorlardı.
İnşallah Sille önümüzdeki dönemde özellikle butik otelleri ile konaklama konusunda da büyük bir ihtiyacı karşılamış olur
…….
Bizim sıkı okurlarımız olmalarının dışında yıllardır zor zamanlarımızda ellerimizden tutan büyüklerimiz olmuştur
Bunlardan birisi de değerli büyüğüm Recep abimdir
Recep abim bana şöyle yazmış
“Kalp deniz, dil kıyıdır,
Denizde ne varsa kıyıya o vurur....
Mühim olan yükseklere çıkıp hayata tepeden bakmak değildir.
Mühim olan ne kadar yükselsen de her şeye eşit mesafeden bakabilmektir...
Her gün yeniden doğan güneş ve her sabah,
Bizlere açılan yeni bir kapıdır...
Ne mutlu görebilene,
Ne mutlu seve bilene,
Sevginin her şey olduğunu bilebilene,
Bugün hayata açtığımız kapılarımızdan;
Sağlık, bolluk, bereket, huzur ve mutluluk girsin...
Nasıl aydınlanıyordu gün..?
Güneş doğunca mı..?
Kapılar açılınca mı..?
Kuşlar uçunca mı..?
Uğurcum”
BAŞKANIN GÖZYAŞLARI
Geçen gün ulusal basında şöyle bir haber okudum
“ANAYASA MAHKEMESİ BAŞKANI KÜRSÜDE AĞLADI:
'BEN BU LAFA GELDİĞİNDE KORKUYORUM'
Anayasa Mahkemesi Başkanı Kadir Özkaya, İnönü Üniversitesi'nde yaptığı konuşmasında, “Vakti geldiğinde Hz. Allah bizi kimsenin hakkıyla...” cümlesini tamamlayamadan gözyaşlarına boğuldu.
Anayasa Mahkemesi Başkanı Kadir Özkaya, geçtiğimiz hafta Malatya İnönü Üniversitesi’nin akademik açılış töreninde yaptığı konuşmada duygu dolu anlar yaşadı.

"Adalet ise yalnızca mahkeme salonlarında aranan bir kavram değil" diyen Özkaya
"Hayatın her alanında, insanın varoluşunda, toplumun düzeninde ve devletin işleyişinde yön gösterici bir değer, ahlaki bir pusuladır" şeklinde konuştu.
……
Haber böyle devam ediyordu
O günden bu yana düşünüyorum
Türk yargısının yüce hâkimi kürsüde konuşurken neler hissetti de gözyaşlarına engel olamadı?
Haksız mıyım sizin de kafanızda böyle SORULAR olmaz mıydı?
Neyse biz gene kendi küçük dünyamızda yerel konularımızla yarın yine birlikte olmaya devam ederiz inşallah
GÜNÜN OKKALI SÖZÜ
Sadece gerçekten yaşayanlar gerçekten hatırlanırlar
NE ZAMAN ADAM OLURUZ
Kendimize yapıldığı zaman öfkelendiğimiz üzüldüğümüz şeyleri bir başkasına yapmadığımız zaman daha iyi adam oluruz

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir