İYİ: Çok uzun yıllar farklı şekillerde, şeker tadında yıllar yaşattı şehre.
Konya’nın, tarihte 72 yıl önce ilk defa bir Şeker Fabrikası oldu.
Fabrikanın ne olduğu ve ne anlama geldiği Anadolu şehirlerinde pek bilinmeyen yıllardı, o yıllar.
Şehirde sanayileşme, Şeker Fabrikasıyla ve aynı dönemde yapımı gerçekleşen Konya Çimento Fabrikası ile başladı.
Şeker Fabrikasının temeli 1953 yılında 1200 civarında Pancar Kooperatifi üyesinin sermaye taahhüdüyle atıldı.
600 bin lira sermayeli fabrika, o dönemin parasıyla 30 milyon liraya mal oldu. Fabrikanın kuruluş kapasitesi günlük bin 800 ton, pancar ekim sahası ise 13 bin hektardı. Sonraki yıllarda pancar ekim alanları genişlerken, fabrikanın pancar işleme ve şeker üretme kapasitesi de arttı.
Fabrika, iş kapısı oldu.
Şehir içinden ve başka şehirlerden gelen yüzlerce insan fabrikada iş buldu.
İlk faaliyet yılında fabrikada yaklaşık bin 500 kişi çalışıyordu.
Şeker sanayinin sağladığı imkan yalnız iş ve aşla sınırlı kalmadı. Sosyokültürel ve Sosyoekonomi bakımından da şehirde zenginlik yarattı. Kentsel ve toplumsal değişimler oldu. Ekonomide de köklü değişimler meydana geldi.
Sanayi ve sanayileşme tam olarak böyle bir aslında.
72 YIL SONRA ŞEKER FABRİKASI
1 milyon dekar alanda sözleşmeli pancar ekimi yapılıyor.
Her yıl 3 milyon 500 bin ton civarında pancar üretimi gerçekleşiyor.
Her yıl yaklaşık 500 bin ton şeker üretiliyor.
Pancar eken çiftçi sayısı 30-35 bin arasında değişiklik gösteriyor.
Konya Şeker’de her gün 12 bin, Çumra Şeker’de ise 20 bin ton pancar işleniyor.
Önceki yıllarda 160 gün olan kampanya dönemi bu yıl yapılan yeni yatırımlardan sonra 120 güne indirildi. Bu suretle pancarda en az 30 bin ton şeker kaybı önlenmiş olacak.
Konya Şeker, her bakımdan Türkiye’de bulunan 33 Şeker Fabrikası arasında ilk sırada. Ayrıca Türkiye’nin önemli sanayi büyükleri arasında da üst sıralarda bulunuyor. Onlarca ülkeye 100’lerce milyon dolarlık ihracat yapılıyor. Yurt içinde ve yurt dışında her gün milyonlarca insan fabrikanın şeker başta olmak üzere ürettiği türlü ürünleri kullanıyor.
Buraya kadar iyi.
KÖTÜ:
Şeker’i farklı saiklerle çekiştirenler oluyor. 1’i, 1000 yapmaya çalışanların olduğu görülüyor. Sebep ne olursa olsun, çekiştirilmemeli. Yönetime zarar vermeye çalışılırken kuruma, şehre ve ülke ekonomisine zarar veriliyor.
Yönetim sorunları çözmeye çalışılırken işleri zorlaştırmaya çalışanlar oluyor.
Başkan Ramazan Erkoyuncu’ya fabrikanın üst düzey bürokrat kadrosu dışarıdan görüldüğü kadarıyla gerektiği kadar yardım sağlayamıyor. Zihinsel yorgunluk yaşayan ya da kapasiteleri yetersiz bürokratların varlığından söz ediliyor. Böyle stratejik kurumlardaki kasaba aklı bürokrat kadrosu ileriyi göremiyor. Bu sebepten mutemet değil, parlak fikirli ve dünyayı tanıyan yöneticiler gerekiyor. Şekerde daha çok profesyonel ve daha çok iş bilen bürokratların elzem olduğuna iyi niyetli çevreler vurgu yapıyor.
Bakanlıklarda bazı önemli sorunların çözümünde mevcut bürokrat kadrosu ile mesafe alınmasının zorluğuna işaret ediliyor.
Başkan Ramazan Erkoyuncu bu durumda bütün tuşlara değil ama bazı tuşlara hemen basmalı. Yük ve sorumluluk başkanın omuzlarında.
SONUÇ: Konya Şeker, 72 yıllık hayatında farklı şekillerde devir açan-yol veren dev bir sanayi kuruluşu. Yolu daha çok açık ve parlak olmalı.

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir