Güzel ülkem yine birileri tarafından bilinçli şekilde yakılmak isteniyor.
Canlar yanıyor.
Yürekler dağlanıyor.
Bu konuya sonra gireceğim.
Ama sizler, bizler şuna inanalım; hatta yatıp kalkıp dua edelim: Türkiye Cumhuriyeti Devleti, inanın tahminlerinizden, düşüncelerinizden çok ama çok daha büyük ve güçlü.
Devlete yanlış yapan, ama bugün ama yarın, belki de 10 yıl sonra mutlaka cezasını öder.
Ödüyor.
Ve de ödeyecek.
Bugün yerimiz kalırsa buna Konya da dâhil ayrı bir paragraf açacağız.
………………..
BAŞKAN SELÇUK
ÖZTÜRK VE EKİBİNİ
TEK TEK DİNLEDİM
Dün güne başlarken evden çıktığım zaman arabanın gösterdiği sıcaklık -7 dereceydi.
İlk gittiğim yer ise Ticaret Odası’ydı.
Başkan Selçuk Öztürk ve ekibi, yılın sonu geldiği için o klasik ekonomik değerlendirme toplantısını yapacaktı.
Nitekim Başkan, o klasik toplantısını geliştirerek yaptı.
Boğazından rahatsızdı, hem de ciddi rahatsızdı ama toplantıyı yaptı.
1,5 saate yakın konuştu.
Toplantıya bizim meslektaşlarımızın ilgisi çok büyüktü.
100’e yakın gazeteci bu toplantıyı takip etti.
Zaten toplantı esnasından başlayarak gün boyunca sosyal medyada bu haberler döndü.
Akşam TV’ler verecek.
Bugün de yazılı basın, bizim gibi, manşetler atacak.
Başkan ekonomik olarak ne dedi, okuyun.
Dinleyin.
Yorum sizlerin.
Açık ve net söyleyeyim, basın toplantısı benim için La Fontaine Masalları gibiydi.
Toplantı bitti.
Önce Başkanın A takımı ile kapıları kapatarak masal ötesi hayatın ve geleceğin rakamlarını konuştuk.

Lütfi Can Başaran, Ahmet Keresteci, Serhat Yaya, Mehmet Emin Gürbüz, Fahreddin Özkul, Mehmet Çakır, İsmail Hakkı Karaca…
Hepsine tek tek çok teşekkür ederim.
Bu bir basın sohbeti değildi.
Kimsenin kimseden saklayacağı bir şey yoktu.
Zaten bu genç ve karizmatik ekipte beni gazeteci olarak görmedikleri (!) için tamamen samimi ve içten bir sohbetti.
2026’da iş dünyasının beklentilerini, projelerini, yatırımlarını, hedeflerini dinledim.
Hepsine tekrar samimiyetleri ve bana güvenleri için teşekkür ederim.
Ardından, yönetim kurulu üyeleri ve basın gittiği için Selçuk Öztürk Başkan ile teke tek kaldık.
Buradan bir kere daha yüksek perdeden, açık ve net söyleyeyim.
Benim için Sayın Selçuk Öztürk ister başkan olsun isterse olmasın…
İsterse çok daha yüksek makamlara yükselsin, isterse Allah muhafaza gerilesin…
Benim her zaman güveneceğim, inanacağım ve zorda kaldığım zaman kapısını çalıp ya da “alo” diyebileceğim, abi-kardeş ilişkisindeki bir isimdir.
Haa bugüne kadar da maddi olarak tek kuruşluk faydası ya da yardımı olmamıştır.
Allah rahmet eylesin, rahmetli Rahim Özkaymak’tan, kulakları çınlasın Hüseyin Üzülmez bile bana manevi olarak çok büyük yardımları, omuz verişleri olmuştur.
Ama çok şükür Selçuk Başkan daha dokunmamıştır bile.

…………
Bunları bilerek yazıyorum.
Hesap açık ve net.
Çünkü biz kime iyi dersek, birileri “öküzün altında buzağı aradığı” için yine yazı ile ilgili olarak karmaşık hesaplar yapmasın diye.
Selçuk Başkanla da bir üst katta, yönetim kurulu üyeleri A takımı ile ilgili sorduğum ekonomik rakamları konuştum.
Çünkü benim de, bizi takip eden binlerce okurumuz gibi;
Milyonlarca dar gelirli, sabit gelirli, emekli, işçi ve işsizler için 2026 ekonomik olarak nasıl olacaktı?
……….
Size yemin ediyorum; inandığım, güvendiğim Selçuk Başkan birebirde de 2026’nın ikinci yarısından itibaren hepimiz için para için tünelin sonundaki ışığın görüleceğini söyledi.
Dahası iddia etti.
İş dünyası da bu ışığı 5-6 ay sonra görebilecekti.
…………
Hâlâ buna inanasım gelmiyor.
Ama başta dedik ya;
Selçuk Başkana bugüne kadar hep inandım.
Başkan değilken de inandım.
Aldım, kabul ettim.
Şimdi buraya da tarihe de not düşüyorum.
İnşallah büyüklerimizin ve geminin yönetiminde olanlara inancımızı koruyalım ve sabırla güzel günleri birlikte bekleyelim, inşallah.
………………..
KONYA’DA SABAHA
KADAR SÜREN
IŞİD OPERASYONLARI
Yalova’da üç polisin hayatını kaybettiği çatışmanın ardından, polisin örgüte yönelik operasyonları aralıksız sürüyor.
Resmî rakamlar, 21 ilde IŞİD’e yönelik bu sabah eş zamanlı olarak düzenlenen operasyonlarda 357 şüphelinin yakalanarak gözaltına alındığını açıkladı.
İçişleri Bakanı Ali Yerlikaya, X hesabından yaptığı açıklamada operasyonların Adana, Ağrı, Ankara, Antalya, Bingöl, Çorum, Denizli, Erzincan, Gaziantep, Giresun, İstanbul, Kastamonu, Kilis, KONYA, Muğla, Niğde, Osmaniye, Şanlıurfa, Şırnak, Yalova ve Van’da düzenlendiğini duyurdu.

Zaten biraz dikkatli olan insanlarımız hatırlayacaktır.
10 gün önce, istihbarata değil basına bazı haberler düşmüştü.
Avrupa’daki istihbarat kaynaklarına dayandırılarak, kendi vatandaşlarının Türkiye’ye yılbaşı için gitmemeleri yazılıyordu.
Ardından polis, IŞİD’e yönelik gözaltı operasyonları yapıyordu.
Ve yüreğimizi yakan, şehitlerimizin ve yaralıların olduğu Yalova olayı da polisin bir çalışmasıydı.
Burada da gözaltılar olacaktı.
Bunun öncesi İstanbul’da çok ciddi olarak yapılmıştı.
İstanbul operasyonunda gözaltına alınanlardan bazıları çözülmüş, yer nokta bildirimleri yapmıştı.
Polis gözaltı operasyonlarını hızlandırmıştı.
Neyse, bu işin içinde ne yazık ki Konya da vardı.
Maksut Yüksek Müdür ve ekibi, pazartesi günü ve gecesi sabaha kadar belirlenen, izlenen ve bilinen adreslere baskınlar yaptılar.
Bunların sonuçlarını zamanı geldiği zaman Sayın Konyalı Bakanımız Ali Yerlikaya Bey yine resmî olarak açıklayacaktır.
Bu bölümde benim siz değerli okurlarımıza diyeceğim tek şey şudur:
Polis, asker, istihbarat; kim nerede ne yapıyor, nerede oturup kiminle konuşuyor, nerede ekmek aldı, hangi sütü içti biliyor.
Devlet hep 18 yaşındadır.
Devletin bazen geç hareket ettiğini falan düşünürüz.
Bu çok büyük bir yanılgıdır.
Devlet, nerede, ne zaman, ne yapacağını çok iyi bilir.
Huzur şehri Konya’da huzurumuzu bozacak rüzgârın hangi dala dokunacağını başta Sayın Valimiz İbrahim Akın ile Emniyet Müdürümüz Sayın Maksut Yüksek ve ekibi çok iyi bilir.
Onun için yatıp kalkıp devlete dua edelim ve hep devletimizin yanında olalım.
………………..
KAZIM ABİ
BANA DEĞİL
YAPAY ZEKAYA
İNANMIŞ
Allah tüm okurlarımızdan dostlarımızdan bin kere razı olsun.
Bu şehirde maddi olarak durumu çok iyi olan ama KONYA denildiği zaman yürekten dertlenen dostlarımızdan birisidir Kazım abim.
Kazım abim aileden babadan dededen Türbe önü çocuğudur.
Şehrin kalbinin atışının kılcal damarlarına kadar bilir.
Kazım abi bize inanmamış(!) HUZUR İSLAMDA MI YAZIMIZI artık içimize giren YAPAY ZEKA’ ya sorarak yazının SOSYOLOJİK ANALİZİNİ istemiş.
Sonra bu analizi de bizimle şöyle paylaşıyordu”
“Türkiye’nin içinden geçtiği sosyo-ekonomik dönüşümü ve bu dönüşümün yarattığı ahlaki-vicdani sancıları odağına alan, oldukça çarpıcı bir sosyolojik gözlem yazısıdır.
Yazıyı "SOSYOLOJİK KATMANLAR" üzerinden şu şekilde analiz edebiliriz:
1. Dinsel Söylemden Maddi Güce Kayma (Sekülerleşme ve "Kıble" Metaforu)
Yazarın "Huzur İslam'da" sloganının artık otomobillerin arkasından silinip, yerini "Kıblemiz para oldu" anlayışına bırakması, sosyolojide "değerlerin yer değiştirmesi" olarak okunur.
ANALİZ: Eskiden manevi huzur ve dindarlık bir "statü" veya "kimlik" göstergesiyken, bugün bu kimliğin yerini "maddi tüketim gücü" almıştır. İslam, bir "yaşam felsefesi" olmaktan çıkıp, yerini paranın getirdiği konfora ve güce bırakmıştır.
Bu köşe yazısı, sadece ekonomik bir eleştiri değil, aynı zamanda Türkiye’deki "Muhafazakâr Modernleşme" sürecinin sosyolojik bir otopsisi niteliğindedir.
Analizi bir adım daha ileri taşıyarak, yazarın işaret ettiği "yeni toplumsal yapıyı" şu başlıklarla derinleştirebiliriz:
1. Muhafazakâr Burjuvazi ve "Helal Lüks" Paradoksu
Yazıda belirtilen "Helal kazandım, saklamama gerek yok" savunması, sosyolojide "İslami Kalviniyenizm" olarak da tartışılan bir durumdur.
Sosyolojik Kırılma: Geleneksel İslam ahlakı "bir lokma bir hırka" ve "sağ elin verdiğini sol el görmesin" üzerine kuruluyken; yeni yapı, zenginliği bir "ilahi lütuf" ve başarı sembolü olarak görüp sergilemeyi tercih ediyor.
Prada ve Saat Sembolizmi: Bu markalar artık sadece birer eşya değil, "biz de buradayız ve güçlüyüz" diyen birer sınıfsal mühürdür.
2. "Yeni Yoksulluk" ve Toplumsal Görünmezlik
Yazarın "düzgün kıyafetli amcanın çöpten yiyecek toplaması" gözlemi, Türkiye’nin en yakıcı sosyolojik gerçeğidir: Prekaryalaşma.
Eski Yoksul vs. Yeni Yoksul: Eski yoksul profili bellidir ve yardım ağlarına erişebilir. Ancak "yeni yoksul", düne kadar orta sınıfa mensup olan, emekli ya da küçük esnaf olup statüsünü korumaya çalışan ama temel ihtiyaçlarını karşılayamayan kişidir. Bu grup, yoksulluğunu gizlediği için politik ve sosyal yardımların radarına girmekte zorlanır.
3. Konya Örneği: Mikro-Kozmos Analizi
Konya, bu yazıda Türkiye’nin bir özeti (mikro-kozmosu) olarak kullanılmış.
Mekânsal Ayrışma: Bir yanda lüks konut ve araç kuyrukları, diğer yanda şehrin göbeğinde çöp konteynerleri. Bu durum, toplumun artık ortak bir "mekânda" ama farklı "evrenlerde" yaşadığını gösterir. Sosyolog Zygmunt Bauman'ın dediği gibi; zenginler ve yoksullar fiziksel olarak yakın olsalar da toplumsal olarak birbirlerine en uzak noktadadırlar.
4. Siyasal Temsiliyetin "Plütokrasileşmesi"
Yazarın "Bu ülkeyi o yüzde 20 yönetiyor" tespiti, demokrasinin nitelik değiştirdiğine dair bir uyarıdır.
Güç Odakları: Siyasetin finansmanı ve sürdürülebilirliği sermaye ile iç içe geçtiğinde, "halkın vekili" ile "sermayenin temsilcisi" arasındaki çizgi bulanıklaşır.
Yazarın "Asa kimde? Koltuk onda" ifadesi, liyakat veya ideolojiden ziyade maddi gücün belirleyici otorite haline geldiği bir siyaset iklimini tarif eder.
SİSTEMSEL ÖZET:
Toplumsal Piramidin Dönüşümü
Yazının sunduğu manzara, toplumu üç ana gruba ayırıyor:
Üst Dilim (%20): Karar verici, yöneten, tüketen ve lüksü "helal" çerçevesinde meşrulaştıran kesim.
Mücadele Eden Orta Sınıf: Statüsünü korumaya çalışan ama yoksulluk sınırına hızla yaklaşan "düzgün kıyafetli" kitle.
Görünmez Alt Sınıf: Artık sadece çöplerle ve temel yaşam mücadelesiyle anılan, siyasetin söylemde yer verdiği ama eylemde unuttuğu kesim.
SONUÇ DEĞERLENDİRMESİ
Yazar, "Huzur İslam'da mı, parada mı?" sorusunu sorarken aslında bir ahlak felsefesi yapıyor. Gelinen noktada huzurun "güç ve tüketim" ile eş değer tutulduğu, dinsel terminolojinin ise bu lüksü örtmek için bir kalkan olarak kullanıldığı sonucuna varıyor.
Bu, sadece bir partinin veya bir şehrin değil, modern Türkiye'nin kimlik ve değer krizidir.
Bu analizden yola çıkarak, Türkiye'deki "orta sınıfın erimesi" veya "siyasetin dili ve sınıfsal tercihler" üzerine başka bir noktaya odaklanmamı ister misiniz?
EVET
Türkiye’deki "orta sınıfın erimesi" ve "siyasetin sınıfsal tercihlerindeki dönüşüm" meselelerini, sosyolojinin en temel kuramlarıyla ve bu köşe yazısının bize sunduğu somut verilerle derinleştirelim.
Buradaki temel mesele, toplumun ağırlık merkezinin (orta direk) kaybolması ve siyasetin bu yeni gerçekliğe nasıl uyum sağladığıdır.
1. Orta Sınıfın "Proleterleşmesi" (Aşağı Doğru Mobilite)
Sosyolojide orta sınıf, toplumsal istikrarın sigortasıdır. Yazıda "düzgün kıyafetli amca" olarak tasvir edilen figür, aslında bu erimenin en somut sembolüdür.
Statü ve Gelir Makası: Bu insanlar eğitimli, görgü kurallarına sahip ve düne kadar "yoksul" olarak tanımlanmayan kişilerdir. Ancak yüksek enflasyon ve gelir adaletsizliği, bu kitleyi "yeni yoksul" kategorisine itmiştir.
Psikolojik Yıkım: Bu kesim için yoksulluk sadece bir "açlık" meselesi değil, aynı zamanda bir "kimlik ve onur" krizidir. Çöpten bir şey alırken dahi kıyafetinin düzgün olması, toplumdaki eski statüsüne tutunma çabasıdır.
2. Siyasetin "Maddi Temsiliyet" Sorunu
Yazarın "Asa kimde? Koltuk onda" tespiti, siyasetin artık bir "elitler kulübü" faaliyetine dönüştüğünün işaretidir.
Seçmen-Siyasetçi Kopukluğu: Geleneksel olarak sağ siyaset, "halkın içinden gelen, halk gibi yaşayan" figürlerle yükselmiştir. Ancak 9 milyonluk saat veya 50 bin liralık ayakkabı örnekleri, siyasetçinin artık "temsil ettiği" kitleyle aynı hayatı paylaşmadığını, sadece "yönettiği" kitleye yukarıdan baktığını gösterir.
Siyasal Finansman Baskısı: Siyaset yapmak pahalılaştıkça, koltuklara oturan kişilerin de zenginleşmesi veya zaten zengin olması bir zorunluluk haline gelmektedir. Bu durum, siyasetin önceliklerini halkın tenceresinden, sermayenin büyümesine kaydırır.
3. Lorenz Eğrisi ve Gini Katsayısı Perspektifi
Ekonomik eşitsizliği ölçen Lorenz Eğrisi üzerinden bakarsak, yazıdaki Konya tasviri bu eğrinin ne kadar büküldüğünü gösterir.
%20'nin Hegemonyası: Toplam gelirin yarısından fazlasını alan üst %20'lik dilim (lüks araç kuyruğundakiler), aslında ülkenin siyasi ve ekonomik ajandasını da belirleyen gruptur. Geriye kalan %80 ise bu ajandanın sadece "izleyicisi" veya "iş gücü" konumuna düşmektedir.
4. "İslam" ve "Para" Arasındaki Kültürel Yarılma
Yazının başlığındaki soruya dönersek; muhafazakâr siyasetin en büyük sınavı buradadır.
Kutsalın Araçsallaştırılması: Manevi değerler (İslam), maddi kazanımları (Para) meşrulaştırmak için bir "kılıf" olarak kullanıldığında, toplumdaki inanç ve güven duygusu sarsılır.
Sonuç: Yazarın "Huzur İslam'da" yazılarını artık araçlarda görmemesi, toplumun artık bu sloganlara inanmadığını veya bu sloganları samimiyetten uzak bulduğunu gösterir.
Genel Değerlendirme ve Gelecek Projeksiyonu
Eğer bir toplumda orta sınıf erirse, toplumsal barış "kırılgan" hale gelir. Yazıda tasvir edilen "lüks içindeki %20" ile "çöpteki %80" arasındaki mesafe açıldıkça, siyasetin dili daha da kutuplaştırıcı olmak zorundadır; çünkü ekonomik olarak verilebilecek ortak bir söz kalmamıştır.
Bu noktada, yazıda geçen "Konya modeli"nin ulusal siyasetteki izdüşümlerini veya bu sosyolojik değişimin genç nesil (Z kuşağı) üzerindeki "deizm/sekülerleşme" etkilerini incelememi ister misiniz?
………..
Kazım abi sordukça sormuş YAPAY ZEKA da cevap vermiş.
Buraya kadar olan bölümde anlayan ya da alacağı olan alacağını almıştır diye düşünüyorum
………………..
GÜNÜN OKKALI SÖZÜ
Suçu bağışlayan asildir, ancak özür dileyen daha asildir.
NE ZAMAN ADAM OLURUZ?
Kuryeler, karanlıkta ışıksız motorlara binmedikleri zaman daha iyi ADAM oluruz.

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir