Bir tarafta yanı başımızda Savaş,
Diğer tarafta zamanında veya erken seçime gidersek ki, öyle görünüyor. Türk siyaseti içinde bir kıpırdanma var.
Geçmişte ülkeyi 70 sente muhtaç eden,
28 Şubat sürecini yaşattıran,
Kimseler palazlanma niyetinde.
Yalnız bu kıpırdanmaları da kendinden kaynaklı değil, uzaktan kumadan ile hareket etmektedirler.
1980 yılların son bölümünde ve 1990 lı yıllarda Türkiye’nin en çok satan, en çok okunan gazetesi vardı. Bu gazetenin adı TERCÜMAN’ dı. Bir çok arkadaşımız, dostumuz bu gazetede yetkili ve yazardı.
Bunlardan birisi de Prof. Dr. Tansu ÇİLLER’ di.
Bir ekonomist olarak yazılarını dikkatlice okur, beğenirdim.
1980’de yapılan darbe girişimi sonrası, sonradan siyaset yasağı kalkan merhum Süleyman Demirel , Tansu Çiller’in elinden tuttu ve kızım diye lanse ettiği kimse DYP’de Genel başkan ve başbakan oldu. Refahyol hükümeti kuruldu ve Çiller çizmeyi aşarak kendisini buraya taşıyan Demirel’i dinlemez oldu.
Tansu Çiller’in döneminde başta İmar Bankası bir çok banka battı.
Şimdi uzaktan kumanda ile parti kurma çabası içinde.
Ben Çillere sesleniyorum. Önce ihanetin bedelini öde. Sonra TC’ye olan vergilerini öde. Onun bunun emriyle ortaya çıkma, Yamalığı, yalakalığı sürdür. Otur oturduğun yerde.
Tansu Çiller diyor ki :
Toplum bölünmüş durumda. Her tarafı kucaklayan bir merkez sağ oluşumu gerekiyor. Parlamenter sistemi umut diye sunmak millete ihanettir.
Benim izlediğim karadı ile “güçlendirilmiş parlamenter sistem” çok uygun bir sistemdir.
Mesela yeni sistemde Cumhurbaşkanı partili ise partisinden ayrılacak. Görev süresi 7 yıl olacak.
Meclise geniş denetleme yetkisi verilecek.
Meclis başkanı muhalefet partisinden olacak.
Adalet sistemi bağımsız çalışacak. Bu konuda önemli konular var.
Sevgili Çiller kendi döneminde olduğu gibi yeniden sağcı-solculuğu hortlatmak istemektedir.
Sevgili Çillerden başka ihanet edenler de var ve. Sonlarının ne olduğunu da biliyorum.
Mesela AP’den ayrılarak ve ihanet ederek Ferruh Bobeyli’yi hatırlayanlarınız var. İlk seçimde 44 millet vekili çıkarmasına karşın, ikinci seçimde kendisini bile çıkartamadı.
Mesela merhum Turgut Özal’ın ANAP’ın başına getirdiği Mesut Yılmaz, papatyalarla partiyi bitirdi.
Muharrem İnce’ye bakar mısınız ?
Daha önce ayrıldığı CHP bu kimseyi Cumhurbaşkanı adayı yaptı. Aldığı oy oranı belli. Yine CHP’den ayrılıp parti kuran , bir zamanlar bu kişiye belli ölçüde güvenen Mustafa Sarıgül…
Dahası belki Davutoğlu diyebilirsiniz.
Babacan diyebilirsiniz.
Doğru.
Önce Davutoğlu’na bakalım. Önce Başdanışman, sonra dış işleri bakanlığı ve Son seçimlerde partisinin oylarını yükselterek Başbakan oldu.
Davutoğlu Başbakan iken ve Van’daki deprem için bu ile gittiğinde imza yetkileri alınıp,” paranı al, başbakanlık koltuğunda otur” dediler. Uzun zaman partide kaldı. Karşı bir davet olmayınca kendi ifadesiyle “ Ben trenin makinisti iken, beni iteleyip, trenden indirdiler” dedi.
Ali Babacan yaklaşık 7 yıl Devletin Ek5onomi ve maliye bakanlığını yürüttü. Birilerinin isteklerine yanlışlar nedeniyle karşı çıkınca görevden uzaklaştırdı ve bir süre kendisi istifa edip partisini kurdular.
Eğer bunlara ihanetçi dersek biraz haksızlık etmez miyiz.?
Çiller le başladık, Çillerle bitirelim.
Kendisini, eşini kurtarmak için yalpa yapıyor ama, yaptığı nafilenin boşa olduğunu düşünüyorum.
Yukarıda da belirtti.
Çiller’in geçmişte beğeniyordum. Ama hiçbir zaman mezhep tutar, futbol takımı tutar saplantısında olmadım, olmayacağım.

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir