Konya\'ya rahat batıyor!

Türkiye’de kamuda ciddi bir fazlalık var. Maaşlar zaten TÜİK verileri ile belirleniyor. Özlük hakları da devlet güvencesi altında. Hal böyleyken sendikaların somut olarak ne yaptığını bilmiyoruz.

Buna rağmen uzun zamandır bir sendika yarışı izliyoruz.

Eğitim-Bir-Sen Konya 1 No'lu Şubesi'nin 8. Olağan Genel Kurulu öncesinde başkanlık yarışı kamuoyunu gereksiz yere aşırı meşgul ediyor.

Şube başkanlığı için Hüseyin Turhan ve Dr. Mehmet Aziz Anik yarışıyorlar.

Ama ne yarış!

Büyük salonlarda para harcanıp basın toplantıları düzenleniyor. Sosyal medyada sponsorlu reklamlar yapılıyor. Okul müdürlerinin ve öğretmenlerin isimleri ile fotoğraflarının yer aldığı afişler boy boy yayınlanıyor.

Telefonu elime alıp Facebook’a, Instagram’a giriyorum, bütün ana sayfam okul müdürleriyle dolu. Sayfayı kaydırdıkça yeni bir tasarım, yeni bir slogan görüyorum

Ben bir gazeteci olarak bu enformasyon bombardımanına neden maruz kaldığımı günlerdir sorguluyorum.

Geçtiğimiz gün adaylardan birinin bir videosuna denk geldim. Videoda ifade edilen cümleleri duyunca kulaklarıma inanamadım.

Adaylardan biri diğerine diyor ki; “biz elitlerin değil, herkesin sesi olacağız.”

Bu elitler kim hocam, ben bunu çok merak ediyorum. Öğretmenlerin hepsinin maaşı aynı değil mi? Konya’da elit öğretmenler mi var merak ediyorum?

Diğer aday ise bir düğün salonunda çok katılımlı program yapıyor.

Aynı camianın iki insanı, kamuoyunu bu girişimleriyle sürekli meşgul ediyorlar. Bu durum ciddi rahatsızlık veriyor.

İdeolojik, siyasal karşıtlık ya da sendikal farklılık yok ortada. Hükümete yakın bir sendikanın kendi içindeki rekabeti bu.

Bunlara ne gerek var?

Kamuoyuna açıklasınlar madem!

Rekabetlerinin temelinde ne var, fikri ayrılıklarının sebebi ne? Genel merkezleri aynı olan insanlar neyi paylaşamamışta bu işe giriyorlar?

Sanki CHP ile AK Parti adayları arasında bir yarış varmış gibi. Sanki AK Parti’ye yakınlığı ile bilinen Eğitim-Bir-Sen ve CHP’ye yakınlığı ile bilinen Eğitim-İş Sendikası arasında bir meseleyle ilgili tartışma varmış gibi.

Siyasi duruşu belli olan Eğitim-Bir-Sen’in iki adayı, muhalefet ile iktidar partisi arasındaki çekişmeler gibi demeçler yayınlıyor.

Ülkemizde gençliği yetiştirmekle ilgili ciddi sorunlar var. Hem ideolojik hem sosyal hem kültürel çürüme almış başını gidiyor. Global mecraların baskısının hüküm sürdüğü, LGBT faaliyetlerinin zirvede olduğu bir dönemde bu işlerle mi uğraşmak gerekir?

Öğretmenlerin yapay zeka ve bilimsel eğitim teknolojileriyle donatılması gerektiği bir dönemde, kendi iç rekabetleriyle kamuoyunu meşgul edip, sanki herkesin çok merak ettiği önemli bir olay varmış gibi kıran kırana bir seçim süreci yürütmeleri şaşırtıcı.

Hele aynı muhafazakar kitlenin birbirlerine rakip olup okul müdürlerini de sosyal medyada ifşa edip, bunlar da bizim adaylarımız demesi beni oldukça rahatsız etti. İlle bir yarış olacaksa bunun usulü bu şekilde olmaz, kendi aralarında seçim yaparlar, sonra kazanan açıklanır geçilip gidilir.

Emlakçılar Odası, Demirciler Odası, Fırıncılar Odası bu işleri böyle yapmıyor genelde. Kendi aralarında adayı belirliyorlar, sonra birisi kazanıp başkan oluyor. Kamuoyunu meşgul etmiyorlar. Kaldı ki onlar bir de birbirinden çok farklı siyasi ve ideolojik görüşe sahip üyeler barındırıyor. Burada ise aynı ideolojiye sahip insanlar kamuoyunun önünde yarışıyorlar. Kazanan tarafla kaybeden taraf arasında durup dururken fitne çıkmasına da ortam hazırlanıyor.

Yaptıklarının ne öğrencilere ne öğretmenlere ne de kamuya bir faydasının olduğunu düşünmüyorum. Fuzuli ekonomik yüke giriyorlar. Bu külfeti nereden karşıladıklarını da bilmiyorum. Öğretmenlerden kesilen paralarla karşılanıyorsa zaten yanlış, başka kaynakları varsa çok daha yanlış.

Dün sabah saatlerinde Manisa’daki elim olay olunca benim bu yazım da tam cuk oturdu.

Öğrencilerin daha güzel yetiştirilmesiyle alakalı bir gündemimiz olması gerekirken uğraştığımız şeye bak.

Tüm bu yazdıklarımdan sonra kesin bir sonuç var ki Konya’ya rahat batıyor, o sebeple uğraşacak bir şey bulamayınca, aynı mahalledeki insanlar birbirleriyle uğraşıyorlar.