Yahya Kemal’i ilk defa “ Sessiz gemi” şiiriyle tanıdım. Pek çoğumuzun bildiği gibi Yahya Kemal’in bu şiirini sanatçı Hümeyra muhteşem yorumu ile şarkı bile yapmıştı. Yahya Kemal bir vatanperver olarak bilinir ve sevilir. Edebiyatımızdaki yeri ise bir başka. Belki sevmeyenleri de vardır. Olsun, insanların seveni olduğu kadar, sevmeyenlerinin de olması olağandır.
Şair Yahya Kemal 14 Şubat 1921 de o zaman yayınlanan ileri gazetesinde yayınlanan “Topkapı sarayında” başlıklı yazısında geçirdiği bir günü şöyle anlatır:
“Revan köşkünde gezerken kulağıma derinden bir Kur’an sesi geldi. Birden bire İslam Mimarisini tam manasıyla gördüm. Çünkü İslam Mimarisinin içine bir ruh gibi muhakkak bir rahle, başında sesi lazım. O ses olmadığı zaman bu mimari kuru bir şekilde görünüyor. Bu fikrimi Topkapı Sarayı kâtiplerinden rehberim Lütfi Beye söyledim ve bu Kur’an sesinin nereden geldiğini sordum. Hırka-i Saadet dairesinden dedi.
Yavaş yavaş sesin geldiği pencereye yaklaştım. Baktım, yeşil, yemyeşil ruhani bir daire. Pencereye arkasını çevirmiş bir hafız. Öteki aleme dalmış bir ruhun istirahatıyla okuyor. Diğer bir hafızda gözlerini yummuş tespihini çekerek onu dinliyor ve bekliyor. Lütfü Beye sordum Hırka_i Saadet’te ne zamanlar bu hatim indirilir? Lütfü bey gülümseyerek kulağıma dedi ki:
Her gün, Her saat !
Dört yüz seneden beri geceli, gündüzlü bila fasıla…
Hayretten gözlerim kapanmış dinliyordum. Lütfü bey biraz malumat verdi.
Yavuz Sultan Selim Han, Hilafetin alameti olan Hırka-i Şerif, senedi Şerif ve diğer mübarek emanetleri Mısır’dan İstanbul’a hatimler indirerek getirmiş. İstanbul’a vardığı gece, sarayda yüksek bir mevkiine yerleştirmiş, mimarbaşı ve ustalar, asıl tevdi olunacak makamı harıl harıl inşa ederken, sefer yorgunluğuna bakmaksızın sabaha kadar Yavuz Sultan Selim Han o emanetleri ayakta beklemiş. O gece, geceli- gündüzlü Kur’an okunması için bir vazife tertip ederek kırkıncısı bizzat kendisi olmak üzere kırk hafız tayin eylemiş. İşte o günden bu ana kadar bu dairede bir saniye tevakkuf etmeksizin Kur’an okunuyor. Bu hafızlar el’an kırk kişidir. Daima ikişer nöbetleşerek vazifelerini ifa ederler. Bu günde bu iki hafızın nöbeti” dedi.
Bu sarayın içinde 400 seneden beri olmuş ihtilallar, kıtaller Kur’an sesini bir an susturmamış. Bu hadiseyi idrak ettikten sonra İstanbul’dan niçin çıkarılamıyoruz? Bu şüpheyi halleder gibi oldum der Yahya Kemal merhum.
Şimdi bugünlere dönelim.
Nereden nereye?
Bizim birçok kişinin dikkatle izlediği, son zamanlarda eleştirilere neden olan “Muhteşem Yüzyıl’” a bakınız.
Sultan Süleyman’ın da mutlaka eksikleri, yanlışları vardır. Çünkü oda muhakkak ki insandır. Onun böylesi muhteşem davranışlarını, hasletlerini devede kulak misali anlatırlarken, ne yazık ki, pespaye, özel yaşamı ya da harem hayatını, yatak odasını halkımıza sunarak sanki nerede ise yarım yüzyıla yakın idaresinde sanki başka iş yapmamış gibi bilerek, ya da bilmeyerek Osmanlı sultanlarını rendice eden, bizleri üzen diziler ekrana taşınıyor.
İslam’a, Türklüğe yapılan hizmetleri ise “Bir tutam buket” misali sunmalarının arkasında nelerin yattığını düşünmek lazım.
İşte biz, İşte ecdadımız.
+++ +++
Liderlik güç kullanmak değil, başkalarını güçlü kılmaktır. W. Benniz.

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir